wrzesień 2017 – JOANNA LEŚNIEROWSKA i ALEKSANDRA BORYS rezydentkami MAAT FESTIVAL 2017 idiom CIAŁO NARODOWE

Gest celowego rozmazywania obrazu (ang. blur) jest obecny w tradycji europejskiego malarstwa już od czasów Leonarada da Vinci i jego techniki zmiękczania konturów (sfumato). Jednak to dopiero wraz z praktyką Gerharda Richtera rozmyte powierzchnie i kształty stały się jednym z centralnych motywów zarówno figuratywnego, jak i abstrakcyjnego, malarstwa i fotografii (oraz post-fotografii) współczesnej. Artyści rozmazują obrazy intencjonalnie i na wiele różnych sposobów, aplikując różnorodne koncepty i strategie. Niewyraźne płaszczyzny, zamazane kontury, mgliste wizerunki, bezkształtne motywy, nieokreślone stany między w(yob)rażeniem a rozpadem, chaotyczne akumulacje, nieustanny nadmiar jednocześnie ważnych i nie-ważnych detali, rozproszone wizje i znaczenia oraz zagadnienia koloru i kompozycji wysunięte na plan pierwszy – z wszystkim tym w pamięci wchodzimy do studia eksplorować możliwość „rozmazania” w kontekście (jakże materialnego i namacalnego) ciała i choreografii.

JOANNA LEŚNIEROWSKA od 2003 roku, równolegle do swej pracy kuratorskiej dla Art Stations Foundation, rozwija niezależną praktykę jako choreograf i dramaturg, a często także reżyser światła zarówno w projektach własnych, jak i innych artystów. Absolwentka teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Joanna była jedną z pierwszych osób profesjonalnie piszących o współczesnym tańcu i choreografii publikując w czołowych polskich czasopismach teatralnych („Didaskalia”, „Teatr”), a także poza Polską. Wykładała także gościnnie w uniwersytetach w Poznaniu i Krakowie. W 2004 roku w ramach fundacji Art Stations, stworzyła i prowadzi pierwszy w Polsce program rozwoju choreografii Stary Browar Nowy Taniec (www.artstationsfoundation5050.com) nieprzerwanie wspierając rozwój polskich artystów tańca. W latach 2003-2009 Joanna współtworzyła Towarzystwo Gimnastyczne (kolektyw i stowarzyszenie), w ramach którego powstały 3 spektakle : “Whatever you wish” (2003) “Obcojęzyczność” (2005) i “nic” (2007). Współpracowała m.in. z Arkadim Zaidesem, Lią Haraki, Martą Ladjánszki, Jurijem Konjarem, Januszem Orlikiem, Renatą Piotrowska i Marią Stokłosą. W 2011 roku stworzyła swój pierwszy w pełni autorski spektakl (”rekonstrukcja”). W 2013 roku razem z Januszem Orlikiem stworzyła solo INSIGHT nagrodzone za najlepszą choreografię podczas Polskiej Platformy Tańca 2014. W styczniu 2014 roku odbyła się premiera jej trio “… (rooms by the sea)”, która zapoczątkowała długofalową praktykę pracy z obrazami ( „Ćwiczenia w patrzeniu”). W 20015/2016 Joanna zainicjowała i poprowadziła Projekt Yanka Rudzka, który połączył tancerzy polskich i brazylijskich w twórczym dialogu inspirowanym niestylizowanymi tańcami tradycyjnymi obu krajów. Jednym z głównych rezultatów projektu była premiera grupowej choreografii “Zaczyn” w ALEKSANDRA BORYSrodowego Festiwalu VIVADANÇA w Salvadorze (kwiecień 2016).

ALEKSANDRA BORYS pracuje zarówno na polu choreografii, jak i sztuk wizualnych, video, instalacji, fotografii, ekologii, astronomii, i kosmologii. Ukończyła kierunek Art and Science w Central Saint Martins/ Universytet Sztuki w Londynie, wcześniej studiowała taniec w szkole Codarts w Rotterdamie. Jest także absolwentką Panstwowej Szkoły Baletowej w Łodzi. Od 2014 roku prowadzi badania nad relacją ciała człowieka do Ziemi i Wszechświata, zarówno na poziomie naukowym oraz kulturowym. W swoich pracach video portretuje ucieleśnienie teorii z tym związanych (filmy krótkometrażowe: „9,81* states of attempts” 2015, „Selfportret” 2013, „Unisono” 2013). Łącząc choreograficzne myślenie z sztuką wizualną, tworzy instalacje, które oferują widzowi fizyczne doświadczenie łączności, konsekwencyjnośći wydarzeń, oraz daje możliwość fizycznego doświadczania zagadnień naukowych („SpaceSnake” 2016, „Movementscape” 2015, „Air Mapping” 2013, „A2C+CA2+C2A” 2012.) Prace choreograficzne Aleksandry krążą wokół poszukiwań ruchowych, możliwości fizycznych oraz funkcjonalności ciała ludzkiego w różnych środowiskach („Unisono” 2013, „bezsens- an action painting” „re-act”2010). Zadebiutowała solo „Lost in Details” stworzonym w ramach programu Solo Projekt 2010. Stypendystka wielu programów ministerialnych oraz międzynarodowych. W 2015 Aleksandra jako pierwsza otrzymała Stypendium Badawcze Grażyny Kulczyk na badania z zakresu art and science.

MICHIEL KEUPER jest absolwentem projektowania mody w Instytucie Sztuki ArtEz w Arnhem w Holandii. Pod własnym szyldem Keupr/van Bentm wielokrotnie prezentował kolekcje w ramach Tygodnia Mody w Paryżu, a jego prace znalazły się w wielu międzynarodowych publikacjach oraz zbiorach muzeów mody i wystawiane były m.in. w Ameryce, Anglii, Japonii, Włoszech i Francji. Michiel łączy prace projektanta z akademicką karierą pedagogiczną (głównie w Holandii i Niemczech, od zeszlego roku także w poznańskiej School of Form). W ostatnich latach jego praktyka poszerzyła się o sztuki wizualne, scenogarfię i performans. Jego artystyczne współprace obejmują projekty kostiumów i przestrzeni dla Meg Stuart, Petera Pleyera, Juliana Webera, Jessa Curtisa i Claire Cunningham, Lei Moro, Martina Nachbar, Antoniji Livingstone, Sheeny McGrandles, Jeremy’ego Wade’a, Miguela Gutierrez i Hany Lee Erdman.

 
 
fot. Maciej Rukasz